Fernand Wellens en Ria Huberland zijn ‘het gezicht’ van onze visie op vrijwilligersbeleid en vertegenwoordigen alle vrijwilligers in dit verhaal. Zij staan steeds paraat met een warm hart! Alle vrijwilligers wensen we te danken omdat zij elk, op hun persoonlijke manier, een steentje bijdragen in de mensgericht zorg.

Als ze vragen om te helpen, springen we in!

Fernand en Ria in het café van dienstencentrum Albert Van Dyck

Stel jezelf eens even voor?

Fernand Wellens en Ria Huberland. We wonen dichtbij Zorggroep Orion, eigenlijk zijn we buren. Onze leeftijd doet er niet toe zeker, zolang we gezond zijn.

Hoelang zijn jullie al actief als vrijwilliger?

Dat moet ongeveer een 22 jaar zijn. Goh, we hebben al van alles gedaan als vrijwilliger. Als ze vragen om te helpen, springen we in! Het maakt niet uit wat het is.

Hoe zijn jullie dan ooit gestart?

“Ik ben eerst gestart,” zegt Ria. In De Vliet ben ik gestart in de cafetaria, en al snel had ik goesting om meer te doen. ’t Was nog niet actief genoeg. Zo ben ik in het café in LDC Albert Van Dyck terecht gekomen. De dranken waren toen, en dat is zo nog steeds, aan zeer democratische prijs. “Je moet er werken met vrijwilligers als je de deur wenst open te zetten voor iedereen. Dat is toch de bedoeling hé;” vult Ria verder aan.

En hoe is Fernand er bij in gerold?

“Met Kerst enzo als er grotere feesten of activiteiten georganiseerd werden, dan vroeg Ria of ik eens mee kon komen helpen;” verduidelijkt Fernand. Ongeveer 7 jaar lang is hij af en toe gaan helpen. Eerst alleen in café, maar Fernand en Ria werden meer een meer gevraagd wanneer er handen te kort waren.

Welke vrijwilligerstaken doen jullie het liefst?

“Wij doen alles even graag;” zeggen ze bijna gelijktijdig. En bovendien zijn ze een goed team. Ze draaien hun handen er niet voor om en met z’n tweetjes een vol café te bedienen.  

Het enthousiasme spat er van af. Waarom doen jullie het zo graag?

En bij deze vraag komen de verhalen echt los. “Het is steeds een gezellige boel en de mensen kennen ons en wij kennen hen;” vult Fernand aan. Ondertussen zijn er veel vriendschappen gesmeed, tussen de vrijwilligers onderling, maar ook met de bezoekers.

“Weet je dat er mensen zijn die speciaal op maandag naar het café komen? En niet alleen mensen van Turnhout hé! Ze komen speciaal omdat ze weten dat wij op maandag het café open doen;” vertelt Fernand trots en Ria knikt instemmend en zegt: “Ja, dat klopt.”

Dus jullie blijven enthousiast?

Ze vertellen beiden nog verder hoe ze het café, nu het gesloten is, nu missen. Hoe ze uitkijken naar feesten of een tournee generale. Ze missen het vrijwilligerswerk op zich, de vrienden en het plezier hebben. Zoals ze het zelf uitdrukken; “We missen de gezellige boel!”.

Bedankt Fernand en Ria, voor jullie jarenlange inzet en enthousiasme!

“Met plezier,” en ze voegen er nog snel aan toe; “We doen het niet alleen hé, we zijn met veel vrijwilligers!”